Onze Chief ....


Nieuwsbrief april 2016
Tuma Viela



“… En als jullie morgen de tent niet sluiten en weigeren op mijn feestje te komen, dan praat ik nooit meer met jullie…!”
Haruna kijkt me strak aan maar ik zie meer in die blik… ‘Laat me niet alleen…’
Ik stel hem gerust en zeg dat we allemaal zullen komen. Ook al is het zaterdag, de drukste dag van de week, we verzinnen er wel iets op! Haruna drukt mijn hand, omhelst me stevig en als ik me omdraai begint hij te dansen… Hij oefent alvast voor morgen…

Haruna, een volwassen man met het Down Syndroom werkt al 5 jaar met ons en vandaag wordt hij gekroond tot Chief. Een heel belangrijk persoon in Dagban! Hamdia heeft 7 yellow-yellows geregeld, brommer-taxi’s, om met ons hele team deze plechtigheid bij te wonen en de dochter van een van onze medewerkers is ingeschakeld om de kids in de werkplaats te ontvangen. We zijn er allemaal vol van want Haruna is een belangrijke spil in onze werkplaats. Om half acht ‘s morgens is iedereen aanwezig, we kleden ons om, maken ons op en zijn uitgelaten… Haruna steekt zijn neus even om de deur om te checken of we het niet vergeten zijn en gaat vast vooruit. Wij volgen hem, in een kleurrijke stoet. We toeteren constant, scanderen zijn nieuwe naam: Kumaihene, komen vast te zitten in de modder en worden ergens afgezet waar we niet moeten zijn… We gaan lopend verder… Opgewonden… Haruna staat al klaar om ons te verwelkomen...
We wachten een paar uur met elkaar in een hut van een Sub-Chief omdat de zware regen van afgelopen nacht voor oponthoud heeft gezorgd maar we zingen, praten Haruna moed in en het voelt als één grote familie…
We gaan in optocht naar het huis van de Big Chief waar Haruna een symbolische Chiefmantel krijgt, zelf om de bijpassende staf vraagt want hij weet precies hoe het gaat en als ik hem daar dapper zie zitten, zo waardig, dan schiet ik vol en ben ik zo trots op hem! Haruna mag op het paard van de Big Chief rijden, tradities worden nauwkeurig afgewerkt. Hij mag met een knoert-knal kruit schieten met een geweer want zijn taak als Chief is om de Big Chief te beschermen in tijd van oorlog en God verhoedde dat dat ooit zal gebeuren… We dansen om hem heen, deppen het zweet van zijn voorhoofd en laten hem merken dat we er zijn. Hij legt een gelofte af, en op het laatst gaan we met zijn allen in de yellow-yellows naar het huis waar hij woont met zijn oude moeder. Haruna gaat voor ons uit op een open bakbrommer, zwaaiend naar alle mensen als een koning … Wat een onvergetelijke dag…!

Kom maar op Afrika met je lastige kanten, laat maar komen die moeilijke momenten… Daag me maar uit…! Vandaag heb je voor de zoveelste keer bewezen dat dat in het niet valt bij hoe jij het leven viert!