Please Minister...


Nieuwsbrief mei 2013
Tuma Viela


 

Please Regional Minister we mean what we say and say what we mean;
please Minister…, we want it to be clean!”

Er verschijnt een bevrijdende glimlach op veel gezichten na het zingen van deze laatste regel en terwijl ik het slotakkoord op de gitaar speel barst het applaus los… Het is gelukt!  Zie je wel! We konden het best! Drie coupletten uit het hoofd is namelijk niet niks als je voor de minister moet zingen! Maar goed dat we een aantal keren in de werkplaats hebben geoefend! Het ging echt geweldig!
Dan is het de beurt aan Haruna, die gewichtig opstaat en bijna eerbiedig de fleurige ijszakjes-tas overhandigt waar ook nog eens een regenjas een hoed een schoudertas en een etui in zitten…
Ik kijk trots om me heen en vang de blije blikken van mijn collega’s, vrienden van de werkplaats en vooral van veel kinderen die stuk voor stuk onderuitgezakt op een stoel hangen of moe maar opgelucht tegen elkaar aanleunen. Het was ook een hele toer om hier te komen en ik denk aan het kind dat halverwege tegen me zei: “Wat woont ie ver weg…!”  Maar we hebben het gehaald! We hebben de aandacht gekregen die we wilden op een spraakmakende manier en nu maar hopen dat we serieus genomen worden. Dit was slechts onze openingszet… we laten het hier niet bij! Willen we door kunnen blijven gaan dan hebben we hulp nodig. Er is nog zoveel te doen…!

Net nu alles aanwezig is om dat te doen waarvan je merkt dat het werkt, dreigen de steeds meer afnemende financiële middelen ons parten te gaan spelen. De nieuwe werkplaats is een geweldige plek om onze producten te maken. De zestien medewerkers en een aantal stagiaires hebben er de handen vol aan om aan de vraag te voldoen en de gemiddeld 1000 kinderen die ons per maand bezoeken te ontvangen. Onze voorlichtingslessen slaan aan en het is prachtig om te zien hoe je op een simpele manier kinderen bewust kunt maken dat we echt niet zo door kunnen gaan met rotzooi maken en ze enthousiast kunt krijgen om er zelf mee te beginnen en niet te wachten op wie of wat dan ook… Hier vloeien zoveel ideeën uit voort die zullen helpen om ons doel te bereiken!
Maar we kunnen het niet alleen…

Het is fijn om te merken dat ook steeds meer volwassenen in Tamale het nut van ons werk inzien en achter ons staan. Ze zien dat er heel langzaam iets op gang komt en sommigen helpen ons actief mee door mee te denken en ideeën aan te dragen. Dat werkt heel stimulerend maar de vraag blijft hoe we alles in stand kunnen houden om maar te zwijgen over het zetten van nieuwe stappen in de goede richting…
Daarom moeten we niet alleen in Nederland actief blijven om mensen te vragen ons financieel te (blijven) steunen, maar ook in Ghana zelf moeten we aan de slag.
De waterzakjes-producenten moeten bijvoorbeeld nu al belasting afdragen omdat het afvalprobleem van hun product de spuigaten uitloopt. Wat met dat geld precies  gebeurd is ons niet duidelijk en we hopen dat wij, die werkelijk iets aan dit probleem doen, daar een gedeelte van kunnen krijgen om ons werk te kunnen blijven uitoefenen.
Ook nemen we door onze werkwijze veel werk uit handen van de vuilnisdienst in Tamale. Zou het niet mooi zijn als ze tenminste één van onze medewerkers financieel zouden kunnen ‘adopteren’?
En wellicht heeft de Minister van onze regio ook nog wel een paar gouden tips!

Werk aan de winkel dus! Zowel hier als in Nederland… Ik kom over een poosje voor acht weken ‘thuis’, dus als jullie ideeën hebben voor ons waar we iets aan zouden kunnen hebben… kom maar op! Wij zijn er klaar voor en erg gemotiveerd om alles uit de kast te halen om “Tuma Viela” te laten zijn wat het is:
Een plek waar werkloze jongeren en vrouwen een middel van bestaan hebben en waar we mooie, nuttige producten maken. Waar we voorlichting kunnen geven en bewustzijn creëren om goed voor ons plekje op deze aarde te zorgen en zo ons steentje bijdragen aan een werkelijk schonere wereld!

 

Foto's bij deze nieuwsbrief